​Lektura mocna, trzymająca w napięciu, z zakończeniem wbijającym w fotel!

„Ciemne pola” Klaudiusza Szymańczaka dostarczą czytelnikowi ogrom emocji. Nic dziwnego, gdyż poruszają problem pedofilii. Podkomisarz Malwina Lewandowska i komisarz Robert Laurentowicz, których czytelnicy poznali w „Normalnym życiu”,muszą się zmierzyć z nie lada wyzwaniem. Co łączy tajemniczego pacjenta ze szpitala psychiatrycznego w Tworkach z zaginięciem nauczycielki z pruszkowskiej podstawówki i śmiercią warszawskiego fryzjera? Rozwiązanie tkwi w znalezieniu punktu wspólnego, brakującego elementu układanki. Jednak trzeba na nie wytrwale poczekać!

Nauczycielka przepadła jak kamień w wodę. Dreszczyku emocji jej zaginięciu dodaje fakt, że jest ona akurat w trakcie rozwodu i mąż stara się wyciągnąć wszystkie małżeńskie brudy. Jednym z nich jest rzekome wykorzystanie seksualne przez żonę kilkuletniego ucznia. Czy to prawda? Do tej samej szkoły chodzi syn komisarza Laurentowicza. Przeżywa on chwile grozy, ale okazuje się jednak, że lekcje wychowania fizycznego miał z inną nauczycielką.

W tym miejscu chciałabym poruszyć bardzo ważną kwestię, która jest istotna dla każdego, kto pracuje z dziećmi. Czy każdy dotyk jest niedopuszczalny, bo podchodzi pod molestowanie? Co wobec tego zrobić z płaczącym uczniem lub jak mu pomóc założyć buty? Chyba też nie powinno się zaraz przypisywać nauczycielom złych intencji. Moim zdaniem trzeba po prostu zachować zdrowy rozsądek i powstrzymać się przed pochopnymi ocenami. Warto zawsze pamiętać, jak łatwo skrzywdzić zupełnie niewinnego człowieka. To tak na marginesie...

W szpitalu psychiatrycznym w Tworkach pojawia się pacjent o nieznanej tożsamości. Nikt go nie przyjmował na oddział, nikt nic o nim nie wie – po prostu pacjent-widmo. W dodatku nie ma z nim żadnego kontaktu. Nie mówi i na nic nie reaguje. W dodatku okazuje się, że tej nocy, kiedy ktoś go przyprowadził do szpitala doszło do awarii monitoringu. Coś tu brzydko pachnie, prawda? Ordynator oddziału, wielce szanowana postać, prowadzi badania naukowe. Będzie się ubiegał o grant na ich kontynuowanie, ale obawia się, że sprawa tajemniczego pacjenta może mu przeszkodzić w zdobyciu dofinansowania. Uruchamia zatem swoje znajomości.

Nasi komisarze szukają tropów. Rozmawiają z personelem szpitalnym, ale zamiast odpowiedzi nasuwa się tylko więcej pytań. Wszystko krąży wokół pedofilii. Czy można z niej kogoś wyleczyć i czym tak naprawdę zajmuje się doktor Marek Wojtczuk? To bardzo intrygująca postać w spektrum autyzmu. Jest tak samo dziwna, jak i tajemnicza.

Z każdą stroną akcja przyspiesza. Wątki zaczynają się łączyć. Brakującym elementem układanki jest leczenie pedofilii. Tyle mogę zdradzić, ale nic więcej! Zakończenie jest totalną petardą, mrożącą krew w żyłach.

Bardzo polubiłam duet – Malwina Lewandowska i Robert Laurentowicz. Stali mi się tak bliscy, jak para dobrych znajomych. Są autentyczni, tacy zwyczajnie normalni z codziennymi problemami i rozterkami. Autorowi należą się słowa uznania za stworzenie tak wiarygodnych bohaterów. Mam nadzieję, że nie będę musiała zbyt długo czekać na kolejne śledztwo, które wspólnie poprowadzą.

Polecam „Ciemne pola” wszystkim miłośnikom dobrych kryminałów z głębszym przesłaniem. Są idealną lekturą zwłaszcza na upalne lato, bo akcja dzieje się w listopadzie i można się przy okazji troszeczkę ochłodzić. Dla mnie był to naprawdę dobrze spędzony czas, który przyniósł mi wiele refleksji na temat współczesnego świata.