Wydawnictwo Zysk i S-ka poleca kolejną powieść z serii Klub Srebrnego Klucza. Patronat medialny nad nią objął serwis Zbrodnia w Bibliotece.

Andrzej Wydrzyński (jako Artur Morena)

Czas zatrzymuje się dla umarłych

premiera 30 czerwca 2009 r.

Bonus: płyta DVD z filmem Tylko umarły odpowie w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego

Mrok i powoli kończące się powietrze.

Śmierć Emila Ząbka, pracownika zakładów Proton, była równie okrutna, co wyrafinowana – został zamknięty żywcem w kasie pancernej. Zanim jednak stracił życie, ostatkiem sił zdołał wyryć scyzorykiem na ściance inicjały „MAR”, wskazując tym samym zabójcę. W pościg rusza Paweł Wójcik, kapitan MO, który nie przerywa dochodzenia nawet po oficjalnym odsunięciu go od sprawy. Instynkt podpowiada mu, że chodzi o coś więcej, aniżeli tylko porachunki Ząbka sprzed lat. Tylko czy tym samym kapitan nie zmierza wprost do wnętrza przygotowanego specjalnie dla niego „sejfu”?

 Jest tylko samotność- reecenzja

„Śmiem twierdzić, że gdyby [Wydrzyński] nie mieszkał w Warszawie, a na przykład był pisarzem angielskim czy amerykańskim, (…) zarobiłby grube miliony dolarów, zdobywając (…) znacznie większy rozgłos niż mister Frederick Forsyth...”

Marek Rymuszko, „Prawo i Życie”

„[Dołączony do książki film] Tylko umarły odpowie spodoba się zapewne szerokiej widowni tak samo jak Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię. W obu bohater jest osobnikiem sympatycznym, przeciwieństwem służbisty, pasjonującym się sprawami nie tylko zawodowymi, ale i ludzkimi; w obu filmach udaje mu się w pełni rozwikłać zagadkę. Główną ideą bowiem i tu, i tam jest świat dający się wyjaśnić, podległy do końca analizie logicznej”.

Helena Opoczyńska, „Film”

Andrzej Wydrzyński  (1921-1992) urodzony w Tarnopolu, prozaik, publicysta, autor sztuk scenicznych, scenarzysta. Studiował filologię polską i filozofię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, uczęszczał również do szkoły reżyserskiej. Debiutował w 1939 r. na łamach prasy. Publikował pod pseudonimami Artur Morena i Mike W. Kerrigan. W okresie wojny był więźniem hitlerowskiego obozu koncentracyjnego, do czego nawiązywał w swojej twórczości, m.in. w powieści Umarli rzucają cień. Po wyzwoleniu objął funkcję kierownika literackiego teatru w Katowicach. Autor sztuk teatralnych, m.in. Salonu pani Klementyny (1950), Śmierci Hamleta (1951), Uczty morderców (1963) czy Słońca krążącego wokół ziemi (1958) – sztuki, która doczekała się tłumaczenia na język francuski, angielski, niemiecki, hiszpański oraz czeski. Wystawiana była również w Brazylii podczas prestiżowego festiwalu teatralnego w Rio de Janeiro. Andrzej Wydrzyński opublikował szereg powieści kryminalnych, w tym: Porwanie Brett Macroft (1959), Zamach na Nowy Jork (1960), Pościg (1960), Ptaki z sadzy (1962), Czas zatrzymuje się dla umarłych (1969), Umrzesz o północy (1969), Umarli rzucają cień (1971), Arlekin (1972), Plamy ciemności (1973), Malowidło przedstawiającego kochanków (1978), Tylko ta jedna noc (1988), Cień śmierci (1988) oraz wydany na rok przed śmiercią Urok gry (1991). Napisał również książkę osadzoną w realiach political fiction – Ostatnia noc w Ciudad Trujillo (1962), która wraz z Pościgiem stała się bestsellerem natychmiast po opublikowaniu. Autor opowiadań, m.in. Rewolucja trwa (1955), Podejrzenie (1953). Odwrócone niebo (1962) otrzymało nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. W Pamięci teatru (1956) spisał historię teatru śląskiego, począwszy od r. 1944. Na podstawie Umarli rzucają cień oraz Czas zatrzymuje się dla umarłych powstały filmy, których scenarzystą był sam autor książek.