Wydawnictwo Red Horse poleca nową powieść Marcina Wrońskiego o komisarzu Maciejewskim zatytułowaną Kino Venus. Patronat medialny nad książką objął serwis Zbrodnia w Bibliotece.

Marcin Wroński

Komisarz Maciejewski.

Kino Venus

premiera 17 października 2008

Lublin, rok 1931, kryzys. Podkomisarz Zygmunt Maciejewski – były bokser, obecnie twardy oficer śledczy – szukając mordercy redaktora Bindera, przysporzył sobie wysoko postawionych wrogów. Nie jest więc przypadkiem, że nowy komendant odbiera mu kierowanie Wydziałem Śledczym i przenosi do podrzędnego komisariatu w dzielnicy żydowskiej. Jednak dla Maciejewskiego pojawia się nadzieja, gdy prywatny detektyw z Warszawy prosi go o pomoc w znalezieniu porwanej córki bogatego – i ustosunkowanego! – handlowca. Podkomisarz początkowo wietrzy w tym prowokację komendanta, jednak podejmuje trop.

Nieoczekiwanie pojawiają się nowe wątki – zamordowana prostytutka, uwodziciele nieletnich i podejrzanie nasilony ruch kobiet, które przyjeżdżają do miasta w poszukiwaniu pracy, a potem znikają. Maciejewski, mając w pamięci słynną sprawę gangu handlarzy żywym towarem Cwi Migdal, z pomocą swoich byłych podwładnych z Wydziału Śledczego i dziennikarza Trąbicza zaczyna częściowo nieoficjalne śledztwo. Trop wiedzie go m.in. do mieszkań żydowskiej biedoty, nielegalnych domów publicznych, nawet do kibucu organizacji syjonistycznej. Gdy podczas nalotu policji na kabaret „Frascatti” – będący przykrywką dla ekskluzywnego burdelu – podkomisarz uwalnia porwaną, sprawa wydaje się zakończona, a powrót do Wydziału Śledczego bliski. W dodatku piękna, bogata dziewczyna zostaje kochanką Maciejewskiego i wszystko układa się jak w kinie. Lecz to dopiero początek znacznie grubszej afery, bo kino jest przecież sztuką oszustwa.

Komisarz Maciejewski. Kino Venus – kryminał retro wiernie odtwarzający klimat i życie nocne przedwojennego Lublina – równocześnie nawiązuje do estetyki filmowej lat 20. i 30. i głośnych tytułów: od Psa andaluzyjskiego po Błękitnego anioła. W porównaniu z pierwszym Komisarzem Maciejewskim – mrocznym, ociekającym listopadowym deszczem Morderstwem pod cenzurą – ta powieść wydaje się lżejsza, niekiedy nawet romansowa i komediowa. Jednak stopniowo nabiera ostrych kontrastów, gdy spod zewnętrznej warstwy pięknych lat 30. wyłania się brutalność i bezwzględność przemysłu erotycznego: prostytucji, pornografii czy handlu kobietami.

Fragment powieści

Nasza recenzja

Marcin Wroński (ur. 1972) – pisarz i redaktor. W latach 90. związany z nurtem trzeciego obiegu, napisał wówczas m.in. zbiór opowiadań Udo Pani Nocy (1992) i powieść pijacko-przygodową Obsesyjny motyw babiego lata (1994), prowadził kabaret oraz autorską audycję radiową Fikcja o północy. Przez prawie 10 lat pracował w wydawnictwie dla dzieci, w którym redagował, adaptował i pisał książki dla najmłodszych. Obecnie zajmuje się literaturą popularną, redaguje teksty od SF po kryminały, a jego zbiór opowiadań fantasy Tfu, pluje Chlu! (2005) i powieść Wąż Marlo (2006) były nominowane do tytułu Książka roku w portalu Wirtualna Polska.

Zdeklarowany lublinianin, interesują go zwłaszcza wielokulturowe dzieje rodzinnego miasta od XIX w. do czasów międzywojennych. Dał już tego wyraz w Komisarzu Maciejewskim. Morderstwie pod cenzurą doskonale przyjętym przez czytelników i krytyków. Teraz czas na kolejną odsłonę kryminalnego Lublina. Najnowsza powieść Komisarz Maciejewski. Kino Venus to kryminał retro, w którym wiernie odtworzony Lublin pięknych lat trzydziestych XX wieku staje się sceną handlu kobietami.

Wywiad z Marcinem Wrońskim

Polecamy też poprzedni nasz wywiad z Marcinem Wrońskim

Marcin Wroński na ZwB